Tibet Express

Na 2 volle dagen gedwaald te hebben door het pittoreske Lhasa, met o.a. bezoeken aan Potala Palace en Barkhor Bazaar, tijd om afscheid te nemen van mijn reisgenoten om vervolgens weer alleen verder te reizen met de Tibet express van Lhasa naar Beijing, met een stop van enkele dagen in de oude Zijderoute stad Xi’an. Heb mezelf een beetje luxe gegeven en een softsleeper geboekt in de hoop de 36 urige reis naar Xi’an een beetje aangenaam door te komen met een redelijke nachtrust. Het is de hoogst gelegen spoorlijn van de wereld en pas sinds 2006 geopend. De hoogste pas op de trip ligt in Tibet en is 5072 meter hoog, redelijk spectaculair dus wel.

De trip begon dinsdag 25 mei om 09:20 Beijing tijd op het moderne treinstation van Lhasa om vervolgens zo’n 37 uur later te arriveren in Xi’an. Na het vertrek vanuit Lhasa was het algauw 'ansichtkaarten' kijken vanuit de restauratiewagen. Het Tibetaanse landschap was prachtig met veel afwisseling, hoge bergen, besneeuwde landschappen, nomaden tentenkampen en indrukwekkende vergezichten. Naarmate we dichter bij China kwamen veranderde het landschap, werd het groener en bebost doordat we daalde, andere bebouwing en heel erg veel tunnels. Er viel zoveel te bekijken dat het boek dat ik extra gekocht had voor deze reis nog bijna even onaangebroken in de backpack lag te wachten op zijn lezer. Het bleef een bijzonder gevoel en idee om per trein op deze hoogte te reizen. De eerste stop op de route zou ’s avonds om 23:40 uur zijn in Geerme(?), en ik besloot wakker te blijven om op het perron even heerlijk wat frisse lucht op te kunnen snuiven en de benen te kunnen strekken. Bij een klein stalletje op het station wat flessen water gekocht om de voorraad weer aan te vullen. Het was ijzig koud en na de verfrissende pauze klappertandend mijn hoogslaper opgezocht. Na een redelijke nachtrust met onderbrekingen vanwege snurkende coupegenoten, de resterende 13 uur van de reis op dezelfde manier doorgebracht als de vorige dag.

Op het treinstation in Xi’an in een taxi gesprongen (natuurlijk na flink te hebben onderhandeld over de prijs!) om me zonder een reservering op goed geluk te laten afzetten bij een hostel die in lonely planet werd aanbevolen. Na het basic Tibet is Xian met z'n 2,7 miljoen inwoners een wereldstad met veel luxe. Na bijna 5 maanden back to basic geleefd te hebben ben ik niet meer gewend om grote luxe winkelcentra te zien met shops van Prada en dure Franse modehuizen. Heb mijn ogen uitgekeken, me verwonderd over de enorme luxe en kreeg sterk het gevoel dat ik de Chinese economie onderschat had. Onderweg in de taxi werd ik bijna verblind door alle verlichte reclame borden, shopping centers en andere verlichting. Die Chinezen hangen werkelijk bijna overal lampjes in, zelfs de bomen zijn versierd. Of valt kerst dit jaar begin juni;-)

Het guesthouse had gelukkig nog een single room, in ieder geval voor twee nachten. Het is niet goedkoop meer vergeleken bij Thailand en Nepal. Ik betaal nu ongeveer 20 euro per nacht voor een standaard kamer met douche. Dit was in Thailand en Nepal zo'n 5 tot 10 eurie. Ook het eten is een stuk duurder. Na een gratis welkoms biertje (nou ja biertje....... een grote Duitse pul) in de bar van mijn hostel, m'n bed ingedoken voor een heerlijke lange nachtrust.