Pokhara

Vandaag zou ik met een korte binnenlandsevlucht met Yeti Air om 10:45 richting Pokhara vertrekken, maar ik werd al vroeg gebeld in mijn hotelkamer door de hotelmanager dat er geen taxi’s reden en ik met een speciale toeristenbus naar het vliegveld moest vertrekken. Redelijk halsoverkop vertrokken.

Was nog een heel gedoe... er was een staking en politieke demonstratie gaande met het halve leger en een hoop politie op de been om het zooitje in het gareel te houden. De bussen en taxi’s reden niet en het was nog even spannend of ik überhaupt het vliegveld zou halen. Om zo min mogelijk oponthoud te hebben en voor een snelle doorgang door de demonstrerende menigte, moesten twee blanken toeristen voorin de bus naast de bestuurder plaatsnemen. De kans dat de bus bekogeld zou worden met stenen door demonstranten werd dan minder. Even na vertrek stapte ook een politieagent in, nam ook voorin de bus plaats naast de bestuurder en fungeerde als escort (?!). Leek mij bijna provocerend om een politieagent voorin de bus te zetten. Maar goed…. veilig het vliegveld gehaald. De vlucht had enorme vertraging en ben ik ruim 5 uur onderweg geweest voor 25 min vliegen. Maar wel weer met een ongelooflijk mooi en spectaculair uitzicht gehad op de Himalaya. We vlogen er vlak langs. Echt super bijzonder en nog indrukwekkender dan twee dagen geleden.

Binod, de eigenaar van het weeshuis en school, stond me al op te wachten. Door de vertraging had de arme man ruim 2 ½ uur zitten wachten. In de gammele mini bus van Binod naar het weeshuis en de school gegaan om kennis te maken met de weeskinderen. Natuurlijk allemaal met van die grote trouwe bruine kijkers en sommige nog heel klein. Koedies!

Vanwege de enorme vertraging van de vlucht was het inmiddels al halverwege de middag en door het snelle vertrek uit mijn hotel in Kathmandu nog geen ontbijt of lunch gezien. Binod gevraagd of het mogelijk was om onderweg naar het gastgezin even ergens te stoppen voor een kleine snelle hap en hij reed naar wat later bleek Lake side te zijn. Na iets meer dan een klein beetje gegeten te hebben samen met Binod naar het gastgezin gegaan. Het gastgezin is een jong stel en de moeder van de man woont ook in huis. Ze zijn erg vriendelijk, gastvrij en spreken redelijk Engels.

Wel ff wennen hoor allemaal. Sinds mijn aankomst in Nepal voortdurend mensen om me heen gehad terwijl ik de 4 weken ervoor veel alleen geweest ben en alleen gereisd heb. Ik merk ook dat ik wel wat privacy nodig heb om gewoon lekker mijn ding doen.